۸ سال پیش هم دقیقا مثل الآن تورم و گرونی و فضای بسته و تحریم و … بود، فقط فرقش با الآن این بود که می تونستی راحت راجع به چیزایی که می خوای خیال پردازی کنی، فکر کنی تو آینده درست می شه… اینجوری نبود که هر روز منتظر یه اتفاق بدتر و یه قانون محدودکننده تر باشی یا حتی توی ذهنتم یه باتوم به دست منتظرت وایساده باشه

زمانی رسید که جای ضربه های باتوم تو شد مدال افتخار من…

راستی پدر یادم رفت بپرسم سی سال پیش چه کاشتی که برای ما باتوم درو می کنند؟