۸ سال پیش هم دقیقا مثل الآن تورم و گرونی و فضای بسته و تحریم و … بود، فقط فرقش با الآن این بود که می تونستی راحت راجع به چیزایی که می خوای خیال پردازی کنی، فکر کنی تو آینده درست می شه… اینجوری نبود که هر روز منتظر یه اتفاق بدتر و یه قانون محدودکننده تر باشی یا حتی توی ذهنتم یه باتوم به دست منتظرت وایساده باشه

اینکه آدم دلش آزادی بخواهد اصلا توقع زیادی نیست…اینکه آدم مجبور باشد برای آزادی ای که دلش خواسته بجنگد اصلا کار زیادی نیست… توروخدا درک کنید

آزادی یعنی چیزی که ما الآن در ایران نداریم…دموکراسی هم یعنی همین!

پی نوشت: این روزها خیلی از کلمات همین معنی را می دهند